Jak wykryć nieszczelność w klimatyzacji?



Klimatyzacja to cudowny wynalazek. Jest nieoceniona przy upałach panujących na zewnątrz, daje wytchnienie, kiedy jedziemy samochodem, pracujemy w biurze czy odpoczywamy w domu. W cieplejszych krajach ciężko już znaleźć mieszkanie bez klimatyzacji, ale najbardziej popularna jest ona w samochodach i innego rodzaju pojazdach. Obecnie to już właściwie standard. Zdarza się jednak, że nasza klimatyzacja w najbardziej upalny dzień przestanie chłodzić, a zacznie jedynie wydmuchiwać w naszą stronę zaledwie letnie powietrze.

Wówczas istnieją dwie możliwości: albo skończył nam się gaz chłodniczy, albo nasz układ jest nieszczelny. Jeśli niedawno nabijaliśmy układ klimatyzacji, odpowiedź jest oczywista. Jak więc można skutecznie wykryć taką nieszczelność w klimatyzacji?

Kontrast UV

Jedną z możliwości wykrycia nieszczelności w układzie klimatyzacji jest wprowadzenie kontrastu UV do czynnika chłodniczego. Kontrastem nazywamy specjalny środek fluorescencyjny wprowadzany do układu specjalnym wtryskiwaczem. Potrzebna nam będzie jednak w tym przypadku także lampa emitująca światło ultrafioletowe, dzięki któremu będziemy mogli zauważyć jaskrawozielone plamy w miejscach wycieku. Jako że układ klimatyzacji działa pod ciśnieniem, w trakcie pracy kontrast zacznie wyciekać tam, gdzie będzie nieszczelność. Nie jest to jednak najskuteczniejsza metoda wykrywania nieszczelności, gdyż w pewnych mało widocznych miejscach możemy po prostu nie być w stanie zauważyć plam.

Azot

Ten bezbarwny, bezwonny i bezsmakowy gaz jest jednym z najpopularniejszych sposobów wykrywania wycieków w układach klimatyzacji. Metoda ta polega na wprowadzeniu azotu do układu klimatyzacji pod ciśnieniem od 8 do 15 Bar (w zależności od układu). Należy jednak pamiętać, że przed wpuszczeniem tego gazu układ klimatyzacji musi zostać całkowicie opróżniony z czynnika. Azot doskonale nadaje się do tego typu zabiegów, ponieważ nie jest rozszerzalny temperaturowo. Oznacza to, że jego objętość nie zmienia się w zależności od temperatury panującej na zewnątrz. Następnie należy spryskać cały układ klimatyzacji specjalną pianką lub zwyczajnie wodą z mydłem. Dzięki ciśnieniu powstałym w układzie, azot wyciekający w miejscu nieszczelności sprawi, że środek, którym pokryliśmy elementy układu zacznie się pienić. W trudno dostępnych miejscach może być trudniej to zauważyć, lecz poprzez obserwację spadku ciśnienia na manometrach podłączonych do układu możemy ustalić czy faktycznie występuje gdzieś nieszczelność. Jeśli ciśnienie spadnie, oznacza to, że musimy sprawdzić te słabo widoczne miejsca.

Mieszanka azotu z wodorem

Jest to najdroższa, ale zarazem najskuteczniejsza metoda wykrywania nieszczelności. Polega ona, podobnie jak powyższe, na wprowadzeniu gazu śladowego (mieszanki azotu i wodoru) do układu klimatyzacji po uprzednim jego opróżnieniu. Sposób ten minimalizuje ryzyko uszkodzenia układu poprzez zbyt wysokie ciśnienie wprowadzonego gazu. Do wykrycia nieszczelności używamy specjalnego czujnika wodoru. Czujnik ten ręcznie przesuwamy ponad i wokół elementów układu klimatyzacji, a w miejscu wykrycia nieszczelności urządzenie daje wyraźny sygnał. Aby doprecyzować konkretne miejsce wycieku możemy dodatkowo zastosować pianki stosowane przy wcześniejszej metodzie. Warto dodać, że ten sposób pozwala na wykrycie nieszczelności nawet w najbardziej niedostępnym miejscu – parowniku. Znajduje się on w miejscu niewidocznym, więc żadna z wyżej opisanych metod w tym wypadku nie byłaby w stanie wykryć wycieku. Jeśli jednak wyciek nastąpił w parowniku właśnie, to po włożeniu sondy do kratek nawiewu, czujnik będzie w stanie wykryć wodór. Sposób ten jest zatem zdecydowanie najskuteczniejszy ze wszystkich.


Wróć do bloga